Nisan 2026, Bölüm 2: Changchun Halk İlaç Grubunun 60. Yıldönümü Marka Hikayesi
Gençlikten yaşlılığa kadar aynı işte çalışmak nasıl bir şey? Miao Guoli, "Gençliğimi ilaç fabrikasına adadım" dedi. Su Lili, "Ayrılmaya dayanamadım; o kadar yıldır buradayım ki, ona bir bağlılık geliştirdim" dedi. Guo Shuxia, "Burada genç bir kızdan yaşlı bir kadına kadar çalıştım." Liu Yanchun, "Paketleme işçisinden üretim planlayıcısına kadar onlarca yıldır iş değiştirmedim" dedi. Jiang Xiaohua, "Halkın refahı benim şerefimdir" dedi. Sadece bir cümle söylemiyorlardı; hayatlarının en değerli yıllarını anlatıyorlardı. 1971 kışında, 19 yaşındaki Miao Guoli, Changchun Halk İlaç Fabrikasının kapılarından içeri girdi. O zamanlar fabrika Minfeng Caddesi'nin güney ucunda, tarım arazileriyle çevrili bir yerde bulunuyordu. Kışın kuzey rüzgarı yüzüne çarpan kar tanelerini savuruyordu. En değerli varlıkların beş adet tek delikli tablet baskı makinesi olduğu tablet atölyesine atandı. Sonraki otuz yıl boyunca gençliğini orada bıraktı.
Aynı dönemde Jiang Xiaohua, Halk İlaç Fabrikasının ürünlerini uzun mesafeli bir yeşil trene taşıdı; Su Lili, ön işleme atölyesinde tıbbi malzemeleri işlemeyi öğrendi; Liu Yanchun, hap atölyesinde hapları paketlemek için yağlı kağıdı elle büktü; ve Guo Shuxia, sıvı atölyesinde şişe kapaklarını ateşle kapattı. Farklı konumları ve farklı deneyimleri vardı ama ortak bir adı paylaşıyorlardı: Halkın İnsanları.
Ayrıca ortak bir inancı paylaşıyorlardı: Fabrikayı evleri gibi görmek ve onunla gurur duymak.
Ayrıca ortak bir inancı paylaşıyorlardı: Fabrikayı evleri gibi görmek ve onunla gurur duymak.
Nisan 2026, Bölüm 2: Changchun Halk İlaç Grubunun 60. Yıldönümü Marka Hikayesi – Gençleri İlaç Fabrikasına Adıyor
Miao Guoli fabrikaya katıldığında henüz başlangıç aşamasındaydı. Gelişmiş ekipmanlar olmadan ellerine ve terlerine güveniyorlardı. Tablet atölyesinde tek zımbalı preslerden 33 zımbalı preslere kadar tablet presleri işletti; daha sonra on yıldan fazla bir süre hap atölyesinde çalıştı. "O zamanlar fazla mesai için ücret yoktu, ancak herkes bunu yapmaya istekliydi" diye hatırladı. Fabrikanın alev aldığı ve kurutma odasındaki ahşap tepsilerin alev aldığı bir zamanı hatırladı. Fabrika işçilerinin çoğu kadındı ama hiçbiri tereddüt etmedi. Miao Guoli, "Bazı meslektaşlarımızın kreşte çocukları vardı ve onları bile almadan yangını söndürmek için koştular" dedi. "Bu devlet malıydı; yanmasını izleyemezdik." Emekli olduktan sonra sık sık telefonunda fabrikayla ilgili iyi haberler görüyordu ve bu haberleri her zaman WeChat Anlarında paylaşıyordu. "Gençliğimi ilaç fabrikasına adadım" dedi. "Fabrikayla ilgili duygularım çok çok derin."
Su Lili, ön işleme atölyesinde şifalı otların işlenmesinden sorumlu olarak fabrikaya 18 yaşında katıldı. Hazır tıbbi malzeme alamıyordu; yıkama, kesme, kurutma ve işleme gibi her adımı sıkı kalite kontrol gerektiren her şeyi kendisi yapmak zorundaydı. Ona göre şifalı otların kalitesi her zaman çok önemliydi: "İyi şifalı bitkiler iyi ilaçtır."
Daha sonra fabrika ilk su hapı kalıplama makinesini piyasaya sürdü. "Makinenin geldiği gün çok sevinmiştik. Sırf işi bitirmek için bütün gece gözümüzü bile kırpmadık." Emekli olduktan sonra on yılı aşkın bir süre için yeniden işe alındı. "Ayrılmaya dayanamadım; o kadar uzun zamandır buradayım ki, ona bağlandım."
Daha sonra fabrika ilk su hapı kalıplama makinesini piyasaya sürdü. "Makinenin geldiği gün çok sevinmiştik. Sırf işi bitirmek için bütün gece gözümüzü bile kırpmadık." Emekli olduktan sonra on yılı aşkın bir süre için yeniden işe alındı. "Ayrılmaya dayanamadım; o kadar uzun zamandır buradayım ki, ona bağlandım."
Guo Shuxia, sıvı atölyesinde şişeleri manuel olarak mühürleyerek fabrikaya 1986 yılında katıldı. O dönemde çekmece başına 200 şişe olmak üzere ginseng arı sütü ve Naoxinshu oral sıvı üretiyorlardı ve günlük üretim 15 çekmeceden 24 çekmeceye çıkıyordu. "Her şey elle yapıldı, şişeler ateşle mühürlendi ve tamamen el hızına güvenildi." Daha sonra verimliliği artıran yarı otomatik dolum makineleri geldi, ancak kalite gereksinimleri hiçbir zaman azalmadı.
Nisan 2026, Bölüm 2: Changchun Halk İlaç Grubu'nun 60. Yıldönümü Marka Hikayesi - Fabrikayı Ev Olarak Almak ve Fabrikayla Gurur Duymak
Jiang Xiaohua, Liaoning bölgesinden sorumlu bir satış temsilcisidir. Changchun'a yalnızca ayda bir, hatta iki ayda bir dönüyor ve çeşitli şehirler arasında yavaş trenle seyahat ediyor. "İlk defa dışarı çıkıyordum ve orayı bilmiyordum, dolayısıyla kesinlikle zorluklar yaşadım." Ancak siparişler nedeniyle zorluklar hızla aşıldı; Renmin Pharmaceutical'ın ilaçları ülke çapında olağanüstü derecede iyi satıldı. Annao Niuhuang tabletleri Ulusal Gümüş Madalyayı kazandı ve Tenghuang Jian Gu Wan ve Xingnao Zaizao Wan yoğun talep gördü. "Ürünlerimizi tanıtmak için eczanelere gitmemize gerek yoktu; çeşitli illerdeki ilaç firmalarıyla doğrudan bağlantı kurduk ve onlar da proaktif olarak bizden satın almak istediler" diye anımsıyor. "Verimliliği ve tüketici tarafından tanınması nedeniyle raflarda hızla satıldılar. O günlerde işçiler fabrikayı evleri olarak görüyorlardı ve onunla gurur duyuyorlardı. Fabrika zenginleştiğinde özellikle onur duydum." Fabrika kurulurken işçiler işten çıktıktan sonra evlerine gitmiyorlardı; şikayet etmeden çamur karıştırıp tuğla yaptılar. "İş için bana ihtiyaç duyulduğunda fabrikada yemek yedim, uyudum ve hiç ayrılmadım."
Liu Yanchun, üretim yönetimine geçmeden önce hap paketleme işçisi olarak işe başlayarak 1978 yılında fabrikaya katıldı. "Başlangıçta planlı üretim yapıyorduk, daha sonra talep üzerine üretim yapmaya başladık, ancak sipariş alınca üretim yaptık" dedi. Bu değişim yönetimi çok daha rafine hale getirdi; maliyet muhasebesi, malzeme kontrolü ve son kullanma tarihi yönetiminin tümü adım adım standartlaştırıldı. "Önceden bu kadar büyük bir operasyonla çok fazla israf oluyordu. Daha sonra her şişenin, her poşetin titizlikle dağıtılması gerekiyordu; israf olamazdı." O yıllarda bazıları gitmeyi tercih etti ama o kalmayı tercih etti. "İlaç fabrikasıyla duygusal bir bağım var; ayrılmaya dayanamadım." Artık emekli olmasına rağmen fabrika hakkında hâlâ söyleyecek çok şeyi var.
Nisan 2026, Bölüm 2: Changchun Halk İlaç Grubunun 60. Yıldönümü Marka Hikayesi. Zaman değişiyor ama asıl arzularımız değişmeden kalıyor.
1971 ile 1986 yılları arasında fabrikaya katılan beş deneyimli çalışan, üretim, satış ve yönetim pozisyonlarında görev aldı ve Renmin Pharmaceutical'ın manuel operasyonlardan otomatik operasyonlara dönüşümüne tanık oldu.
Birkaç kıdemli çalışanın anılarında, Tenghuang Jian Gu Wan (geleneksel bir Çin tıbbı) yüksek talep görüyordu ve arz yetersizdi; Annao Niuhuang Pian (başka bir geleneksel Çin tıbbı) ise Ulusal Gümüş Madalyayı kazandı. Ürünler, kaliteye olan sarsılmaz bağlılıkları sayesinde ülke genelinde iyi satıldı. Zaman değişiyor ama insanların kalite arayışı hiçbir zaman sarsılmadı. Nesilden nesile burada kök salmış, ilaç fabrikasını evi gibi görmüş ve gençlerini işlerine adamışlardır.
Nisan 2026, Bölüm 2: Changchun Halk İlaç Grubunun 60. Yıldönümü Marka Hikayesi – O Nesle Bir Saygı, Bu Tutkuya Bir Saygı
Geçtiğimiz altmış yıl boyunca Renmin Pharmaceutical, Minfeng Caddesi'nin güney ucundaki bir dizi bungalovdan modern bir ilaç işletmesine dönüştü. Gençliklerini Renmin'e adayanlar ya emekli oldu ya da katkıda bulunmaya devam ediyor. Geride bıraktıkları sadece üretim hattındaki teknoloji ve satış ağındaki itibar değil, fabrikayı kendi evi gibi gören, kişisel çıkarı göz ardı eden bir ruhtur; Fabrikayla gurur duyuyor, her şeyini veriyor. Bu ruh, Renmin Pharmaceutical'ın son altmış yıldaki en değerli varlığıdır. Görünmez ve dokunulamaz olmasına rağmen bir neslin kemiklerine kazınmış ve her bir hapın kalitesine entegre edilmiştir.
Röportajın sonunda birkaç emektar çalışana şu soru soruldu: Günümüzün gençlerine ne söylemek istersiniz? Miao Guoli, "Umarım Renmin Pharmaceutical'ın mevcut durumuna değer verirler ve hayatlarını şirkete katkıda bulunmaya adarlar." dedi. Su Lili, "İlaç sektöründe güvenlik her şeyden önemlidir, ardından kalite gelir. İnsanlar iyiyse ilaç da iyi olur." Liu Yanchun, "Şimdiye değer verin, işinizi sevin ve işinizi iyi yapın." dedi. Jiang Xiaohua, "Fabrikaya kendi eviniz gibi davranın, çok çalışın, haklı olursunuz" dedi. Guo Shuxia, "Umarım gençlerin çaba gösterme ve şirketi daha da iyi hale getirme dürtüsü vardır." dedi.
Bu sözler, eski nesil Renmin çalışanlarının onlarca yıldır yazdığı yanıtlardır. Bugün artık bayrak yeni nesle devredildi.
Fabrikayı evi gibi görmek, fabrikayla gurur duymak; Renmin çalışanlarının ortak anısı ve Renmin Pharmaceutical'ın nesiller boyu aktardığı kök budur.
Röportajın sonunda birkaç emektar çalışana şu soru soruldu: Günümüzün gençlerine ne söylemek istersiniz? Miao Guoli, "Umarım Renmin Pharmaceutical'ın mevcut durumuna değer verirler ve hayatlarını şirkete katkıda bulunmaya adarlar." dedi. Su Lili, "İlaç sektöründe güvenlik her şeyden önemlidir, ardından kalite gelir. İnsanlar iyiyse ilaç da iyi olur." Liu Yanchun, "Şimdiye değer verin, işinizi sevin ve işinizi iyi yapın." dedi. Jiang Xiaohua, "Fabrikaya kendi eviniz gibi davranın, çok çalışın, haklı olursunuz" dedi. Guo Shuxia, "Umarım gençlerin çaba gösterme ve şirketi daha da iyi hale getirme dürtüsü vardır." dedi.
Bu sözler, eski nesil Renmin çalışanlarının onlarca yıldır yazdığı yanıtlardır. Bugün artık bayrak yeni nesle devredildi.
Fabrikayı evi gibi görmek, fabrikayla gurur duymak; Renmin çalışanlarının ortak anısı ve Renmin Pharmaceutical'ın nesiller boyu aktardığı kök budur.
